تفسیر سوره يوسف 12:110
﴿حَتَّىٰ إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاءُ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ﴾
ترجمهٔ معانی
[ما همچنان به کافران مهلت می‌دادیم] تا آنگاه که پیامبران [از ایمان‌آوردن اقوام‌شان] مأیوس شدند و [مردم] پنداشتند [در آنچه رسولان از جانب الله آورده‌اند،] به آنان دروغ گفته شده است. [در این هنگام] یاریِ ما به سراغشان آمد. پس هر کس را که خواستیم، نجات یافت؛ و[لى] عذاب سختِ ما از گروه مجرمان بازگردانده نمی‌شود.
Persian Translation - Rowwad Translation Center — v1.1.3 · QuranEnc.comسخنان دو امام به همان عربی اصلی، کلمه به کلمه و همراه با منبع آمده است.
شیخ‌الاسلام ابن تیمیه
ولكن القراءة الأخرى ثابتة لا يمكن إنكارها وقد تأولها ابن عباس وظاهر الكلام معه«مجموع الفتاوى» 15/176والظن لا يراد به في الكتاب والسنة الاعتقاد الراجح كما هو في اصطلاح طائفة من أهل الكلام«مجموع الفتاوى» 15/176آنچه از دیگران نقل کرده است
عائشة (قراءة التثقيل: كُذِّبوا) رجّح غيره «معاذ الله والله ما وعد الله رسوله من شيء قط إلا علم أنه كائن قبل أن يكون؛ ولكن لم يزل البلاء بالرسل حتى ظنوا وخافوا أن يكون من معهم يكذبهم»«مجموع الفتاوى» 15/176امام ابن قیم
فلما ذكر أن الرسل هم الذين استيأسوا كان فيه دليل على أنهم دخل قلوبهم يأس من غير يقين استيقنوه؛ لأن اليقين في ذلك إنما يأتيهم من عند الله«زاد المعاد في هدي خير العباد» 5/586